باور های زیادی مبنی بر سوال پرسیدن از کودکان در خصوص میزان و نوع یادگیریشان در مدرسه و مهد وجود دارد. زبان دوم حرف دیگری برای زدن دارد و آن این است که از کودکانمان نپرسیم که چه یاد گرفتند و یا از آن ها نخواهیم که برایمان با زبان دیگری که یاد گرفتند صحبت کنند مخصوصا در مقابل افرادی که با آن ها احساس راحتی نمی کنند. معمولا زیاد پرسیدن از کودکان در خصوص زبان دوم میتواند در آن ها ایجاد مقاومت زبانی کند. برای مثال زمانی که به منزل خاله,عمو,عمه و … میرویم از ک.دکانمان نخواهیم که برای آن ها با زبان دومی که یاد گرفته اند صحبت کنند. کودکان برای برقراری ارتباط نیاز به احساس امنیت دارند. گاهی کودک ما برای برقراری ارتباط امنیت کافی و لازم را تجربه نکرده و سوال پرسیدن ما به عنوان پدر و یا مادر میتواند در کودکمان ایجاد حس ناکفایتی و نداشتن امنیت کند. علاوه بر این نکته این سوال پرسیدن در کودکان باعث تاخیر در تکلم نیز خواهد شد. لازم به ذکر است که کودکان برون گرا معمولا برای ابراز دانسته های خود میل بیشتری نشان میدهند در حالی که این نکته در کودکان درون گرا کمتر دیده می شود. در صورتی که کودکمان تمایل و علاقه ای به ابراز دانسته های خود ندارد به او فشار نیاوریم. یادگیری و ابراز دانسته ها در زمان مناسب خود اتفاق خواهد افتاد.




